مرجع ملی کنوانسیون مبارزه با فساد

 

 
 آشنایی با مرجع ملی کنوانسیون مبارزه با فساد 

 

معرفی مرجع ملی کنوانسیون مبارزه با فساد
کنوانسیون بین المللی مبارزه با فساد که در سال 2003 تدوین و تصویب شده است، اولین معاهده جامع بین المللی است که به طور خاص به مسئله مبارزه با فساد پرداخته است.
پیش از تصویب این کنوانسیون چند معاهده منطقه ای (اروپایی، آمریکایی و آفریقایی) درباره وجوهی از فساد نظیر رشوه تدوین و تصویب شده بود اما کنوانسیون ضد فساد در 71 ماده، کلیه مراحل و ابعاد مبارزه با فساد، یعنی پیشگیری، جرم انگاری، استرداد مجرمین فساد، معاضدت قضائی به منظور تحقیق و جمع آوری ادله جرم، بازگرداندن اموال و عوائد ناشی از فساد و همکاری بین المللی در راستای مبارزه با فساد را مورد توجه قرار داده است.
جمهوری اسلامی ایران نیز از تاریخ 20/1/1388 رسماً به عضویت کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد درآمد و در اسفند ماه همان سال، هیات وزیران به موجب مصوبه شماره 258840/44136 مورخ 24/12/1388 وزارت دادگستری را به عنوان مرجع ملی کنوانسیون مبارزه با فساد در کشور تعیین نمود. بدین ترتیب موضوع مبارزه با فساد، پیگیری اجرای تعهدات کشورمان ذیل کنوانسیون و انجام هماهنگی های لازم در این خصوص بر عهده وزارت دادگستری می باشد. این وظیفه علی الاصول برخاسته از جایگاه خاص وزارت دادگستری وفق اصل 160 قانون اساسی می باشد.
در حال حاضر این مرجع، به عنوان دفتری مستقل و مستقیما زیر نظر وزیر دادگستری مشغول به فعالیت است. 

شورای مرجع ملی
آیین نامه مرجع ملی و نهاد هماهنگی کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد، در ماده 2 و 3 شورای مرجع ملی را معرفی می کند:
ماده۲ـ این آیین نامه در اجرای کنوانسیون تصویب و مرجع ملی در چارچوب کنوانسیون فعالیت می کند و هدف آن ایجاد بسترهای لازم جهت تحقق اهداف کنوانسیون است.
ماده۳ـ وظایـف و اختیارات مرجع ملی در چارچوب قوانین و مقررات مربوط به شرح زیر می باشد:
۱ـ تدوین برنامه های اجرایی و دستورالعمل ها در زمینه اجرای مفاد کنوانسیون.
۲ـ تبادل اطلاعات و تجربیات مرتبط با کنوانسیون با اشخاص ذی صلاح موضوع کنوانسیون با رعایت مصالح کشور مطابق دستورالعمل مصوب مرجع ملی.
۳ـ ایجاد هماهنگی بین دستگاه ها، نهادها و اشخاص موضوع کنوانسیون و حسب مورد کمک به افزایش همکاری بین بخشی در راستای اجرای کنوانسیون.
۴ـ شناسایی خلأها و الزامات و ضرورت های تقنینی، اجرایی و قضایی و ارائه گزارش و پیشنهاد به مراجع مربوط.
۵ ـ برقراری ارتباط با دبیرخانه کنوانسیون و تشکیلات وابسته با هماهنگی وزارت امور خارجه.
۶ ـ مشارکت در تهیه، تدوین و پیگیری تصویب یادداشت تفاهم و موافقتنامه های دو یا چند جانبه و همکاری در تنظیم روابط با سایر دولت ها و سازمان های بین المللی به منظور پیگیری همکاری های بین المللی در زمینه اجرای کنوانسیون و بهره گیری بهینه از ظرفیت های آن.
۷ـ تهیه، تنظیم و ارائه گزارش های مرور، دوره ای و موردی جمهوری اسلامی ایران با همکاری سایر دستگاه های ذی ربط.
۸ ـ مدیریت و هدایـت فرایند مرور سایر کشورهای عضو توسط جمهوری اسلامی ایران.
۹ـ تعیین و معرفی مأمور یا مأموران رابط با هماهنگی دستگاه های ذی ربط، به م