1 مهر 1396 15:19:20
تهدید به جنگ در مقّر صلح و روز جهانی صلح

این چه فرهنگ و تمدنی است که نخبگانش بزرگترین گروه تروریستی تاریخ را در منطقه به وجود آورده و از او حمایت کرده اند و میلیون ها کشته و زخمی و آواره و چندین کشور را به نابودی کشانده اند و هم اکنون نیز با تبلیغات و سیاست و سلاح و لجستیک از آنان حمایت می کنند اما کشوری را که در خط مقدم مبارزه با تروریسم قرار دارد و با همه توانش برای نابودی تروریسم تلاش می کند، حامی تروریسم می خوانند.مردم جهان بیدار شده اند و دولتمردان پی برده اند که در این صف آرایی سهمگین،چگونه سخنان برآمده از متن یک ملت بزرگ و صاحب تمدن در خانه صلح بر دل می نشیند و چگونه سخنان سخیف برآمده از ادبیات کابویی نفرت آمیز به گوشه عزلت رانده می شود.

 

تهدید به جنگ در مقّر صلح و روز جهانی صلح
دکتر محمود عباسی معاون حقوق بشر و امور بین الملل وزیر دادگستری


در سال 2002 چند ماه قبل از حمله تجاوزکارانه آمریکا به عراق، کنگره ای بزرگ با حضور هیأتها و نمایندگان کشورهای صاحب تمدن در پاریس آغاز به کارکرد که نام آن «امپراطوری صلح» بود. در این کنگره عظیم که در شهر (پارک) علم پاریس برگزار شد ریاست هیأت بلند پایه تمدن درخشان ایران زمین را شخصیتی فرزانه، فقیهی پارسا، فیلسوفی توانا و حقوقدانی برجسته برعهده داشت که در این کنگره حماسه آفرید. در جلسه افتتاحیه کنگره که با سخنرانی ارزشمند و فراموش ناشدنی حضرت آیت ا... جناب آقای دکتر سید مصطفی محقق داماد آغاز شد ایشان به مفهوم شناسی واژه صلح در ادبیات دینی پرداخت و با ابراز این نکته که در ادبیات قرآنی صلح به معنای سلام آمده است و ما هر روز به همه همنوعان خود سلام می کنیم و این به معنای صلح و تفاهم و دوستی و آرامش در جامعه است و در گستره مفهومی آن در سطح بین الملل اسلام دین صلح و آشتی است و همگان را به صلح و صلاح فرا می‏خواند، این سخنان نغز و ارزشمند که به زبان رسای انگلیسی ایراد می شد چنان فضای هیجان انگیزی بر کنگره سایه افکند که تا سه روز همواره سخنرانان کنگره به سخنان ارزشمند و تأثیرگذار این فقیه و فیلسوف و حقوقدان برجسته به عنوان رییس هیأت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران استناد می کردند و آن را زمینه بسیار مناسبی برای گفتگوی تمدن ها می پنداشتند. فراموش نمی کنم که یکی از شرکت کنندگان کنگره از رییس کنگره سوال کرد اکنون که آمریکا بر طبل جنگ می کوبد و شما کنگره ای به نام امپراطوری صلح برپا کرده اید چرا نمایندگان آمریکا به کنگره دعوت نشده اند که رییس هیأت پاسخی در خور و تاریخی به سوال کننده داد که ما در این کنگره کشورهای صاحب تمدن را دعوت کرده ایم؛ آمریکا که تمدنی ندارد و اگر هم داشته باشد متعلق به تمدن دیگر کشورها است. این روزها در فضای سازمان ملل که اساساً فلسفه تشکیل آن برقراری صلح و امنیت بین المللی است آنهم همزمان با روز جهانی صلح اتفاقاتی افتاد که خاطرات دوران دانشجویی در ذهنم تداعی شد و دریافتم که ظاهراً نباید انتظار زیادی از آقای ترامپ به عنوان رییس جمهور ایالات متحده داشت که در سازمان ملل با سخنان سخیف خود به ایران هراسی و نفرت پراکنی مشغول و کره شمالی را به عنوان یک کشور مستقل تهدید به نابودی می کند. تفاوت فاحشی وجود دارد بین آقای روحانی به عنوان رییس جمهور یک کشور صاحب تمدن که در سر تا سر سخنانش متانت، ادب و نزاکت موج می‏زند و چونان یک سیاستمدار کهنه کار که اخلاق مداری را وجهه همت خویش قرار داده جهانیان را به ترویج فرهنگ صلح و گفتگو دعوت می کند، دولت ها را به صلح و صلاح فرا می خواند، حمایت از مظلومان را رسالت خویش می‏پندارد، و ایستادگی در برابر ستمگران را وظیفه انسانی جمهوری اسلامی. اینک این مردم آمریکا هستند که باید به جهانیان پاسخ دهند مردی را که به عنوان نماینده خودبه کاخ سفید فرستاده اند رهبر کابوها و کانگسترهاست که در سازمان ملل با سخنان سخیف خود جهانیان را به کینه توزی و نفرت پراکنی دعوت می کند و کشورها را به جنگ و نابودی تهدید می‏نماید یا اینکه او نماینده یک فرهنگ و تمدن است؟! فرهنگ و تمدن ویژگی‏ها، آثار و نشانه هایی دارد که ظهور و بروزش را باید در نگاه و اندیشه دولتمردانش جستجو کرد؟! این چه فرهنگ و تمدنی است که نخبگانش بزرگترین گروه تروریستی تاریخ را در منطقه به وجود آورده و از او حمایت کرده اند و میلیون ها کشته و زخمی و آواره و چندین کشور را به نابودی کشانده اند و هم اکنون نیز با تبلیغات و سیاست و سلاح و لجستیک از آنان حمایت می کنند اما کشوری را که در خط مقدم مبارزه با تروریسم قرار دارد و با همه توانش برای نابودی تروریسم تلاش می کند حامی تروریسم می خوانند. خوشبختانه مردم جهان بیدار شده اند و دولتمردان پی برده اند که در این صف آرایی سهمگین، چگونه سخنان برآمده از متن یک ملت بزرگ و صاحب تمدن در خانه صلح بر دل می نشیند و جهانیان را مسحور تفکر و اندیشه خود می سازد و چگونه سخنان سخیف برآمده از ادبیات کابویی نفرت آمیز به گوشه عزلت رانده می شود. آنان را همین شرمندگی بس که صهیونیستها حامی و طرفدار آنانند.

نسخه قابل چاپ

Powered by Tetis PORTAL