21 شهريور 1395 13:42:23
با موضوع به کار گیری کودکان در مخاصمات مسلحانه برگزار شد:
میزگرد بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری پیمان نامه حقوق کودک
میزگرد تخصصی "بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری پیمان نامه حقوق کودک درباره به کار گیری کودکان در مخاصمات مسلحانه"با حضور صاحب نظران و اساتید دانشگاه و مراکز علمی، مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک و نهادهای مدنی در انجمن حامی برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی وزارت دادگستری، به نقل از پایگاه خبری سازمان های غیر دولتی ایران(watan.ir)، میزگرد تخصصی «بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری پیمان نامه حقوق کودک درباره به کار گیری کودکان در مخاصمات مسلحانه؛ بایدها و نبایدها» با حضور صاحب نظران و اساتیدی از قوه قضائیه، دانشگاه و مراکز علمی، مرجع ملی حقوق کودک، وزارت دادگستری و نهادهای مدنی در انجمن حامی برگزار شد.
الوندی، دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک در این نشست گفت: اصل پیمان نامه حقوق کودک را به عنوان یکی از کشورهای عضو سازمان ملل پذیرفته ایم و از سال ۷۲ عضو آن شده ایم. انتظار ما از جمهوری اسلامی این بود که به پروتکل های الحاقی بپیوندند. ما در سال ۸۶ به پروتکل اول پیوسته بودیم و مشکلی هم نداشتیم.
او افزود: در حال حاضر نسبت به معاهدات بین المللی بدبینی هایی به وجود آمده و در همه نقدهایی که در رسانه ها نسبت به پروتکل صورت گرفته است بیشتر جنبه های سیاسی آن مدنظر بوده، شاید این بدبینی ها متأثر از برجام باشد.
الوندی ادامه داد: پروتکل بعدی از ابتدا به عنوان دستور کار وجود داشت، در وزارت دادگستری بررسی هایی روی آن صورت می گرفت، حتی جلسه مفصلی نیز برگزار کردیم و به صورت جزیی این موضوع مورد بحث قرار گرفت، ما نظر مثبت خودمان در مورد پیوستن به پروتکل دوم را به وزارت خارجه اعلام کردیم. بعد از امضای پیوستن به این پروتکل یک قدم جلو رفتیم، انتظار بود که بعد از امضاء مراحل آن در مجلس نیز پیگیری شود، در فاصله امضا تا تصویب مدت زمانی به طول انجامید، چراکه در این زمینه تردید وجود داشت و بحث بسیج مطرح بود.
دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک عنوان کرد: استنباط این بود که این پروتکل ربطی به بسیج ندارد. در مرکز پژوهش های مجلس نیز بیشترین مطلبی که ارائه شده درباره مقدمه پروتکل است نه خود پروتکل. اینکه در معاهدات بین المللی نگرانی داشته باشیم منطقی است. قطعا در بحث های بین المللی مباحث سیاسی نیز وجود دارد ولی اینکه بخواهیم همه چیز را به احتمالات گره بزنیم جای بحث دارد.
الوندی در پاسخ به این پرسش که چه دلیلی دارد ما به این پروتکل بپیوندیم؟، گفت: وقتی بحث حقوق کودک مطرح است باید به این پروتکل بپیوندیم تا حقوق کودک ضایع نشود. همچنین در حال حاضر باید زبان رسایی داشته باشیم، چراکه گروهک هایی را که از کودکان زیر ۱۸ سال در مخاصمات مسلحانه استفاده می کنند را محکوم می کنیم.
وی عنوان کرد: این پروتکل تا حدودی ما را منظم می کند و پیوستن به آن ارزش افزوده دارد، به نوعی کاملا به نفع ما است. بحثی که در رابطه با این پروتکل شده بود این بود که بسیج دانش آموزی با این پروتکل از بین می رود اما ما مانعی برای آن پیدا نکرده ایم.
الوندی، از بین بردن بسیج دانش آموزی محروم کردن جامعه از فرهنگ جهادی غیر قانونی شدن افتخارات گذشته به واسطه افراد زیر ۱۸ سال در دفاع مقدس، ارتباط دادن تصویر این پروتکل با برجام، تضاد داشتن با منافع ملی و شرع، تهدید قوانین مرتبط با خانواده، ارتباط دادن پروتکل به حجاب اسلامی را از جمله ایراداتی عنوان کرد که نسبت به پروتکل گرفته شده است.
او بیان کرد: این ایرادات باعث می شود که ما نسبت به رعایت مصالح حقوق کودک نگران شویم. نگاه ما به کودک یک نگاه کاملا غیرمصلحتی است، ایراداتی نیز که به این پروتکل گرفته شده فنی نیست، بلکه سیاسی است.
اسلامی، استاد دانشگاه شریف نیز که در این میزگرد حضور داشت، عنوان کرد: ما هنوز به درک صحیحی از عبارت رعایت عالی ترین مصالح کودک و سیستم حقوقی خودمان نرسیدیم. سیستم حقوقی ما تکلیفش با این عبارت مشخص نیست. از آنجا که سیستم حقوقی ما ظرفیت ندارد تا این شاخص را سرلوحه قرار دهد در همه جا به مشکل می خورد.
او ادامه داد: باید رعایت مصلحت کودک را برجسته کنیم، ما در این پروتکل یک مصلحت بیشتر نداریم و آن هم مصلحت کودک است. از کودکانی که در عمل درگیر مخاصمات مسلحانه چه به شکل مستقیم و چه غیرمستقیم هستند سوء استفاده می شود آمارهای زیادی در مورد این کودکان وجود دارد، صدها هزار کودک در آفریقا و آسیای جنوب شرقی درگیرند و از نظر فیزیکی، جنسی و اقتصادی مورد سوء استفاده قرار می گیرند. کودکان هیچ گونه مصونیتی ندارند و این در همه جای دنیا می تواند اتفاق بیفتد.
اسلامی اظهار داشت: حساسیت ها نسبت به پروتکل وجهی ندارند و معیاری برای مخالفت نیز نداریم، مهم ترین موضوع ما در این زمینه بسیج است، اولا بسیج فعالیت های نظامی بسیار کمی دارد و اتفاقا ما باید نسبت به کسانی که در مقابل ما بسیج را مطرح می کنند اعتراض کنیم، آنها فکر نکنند که با به کار بردن کلمه بسیج ما را ضعیف می کنند. بسیج از جنبه نظامی برای عنصر جذابیت استفاده می کند ولی اینها نباید ملاک باشد.
استاد حقوق بشر دانشگاه شریف در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه این پروتکل چه ارزش افزوده ای دارد؟ گفت: قرار نیست ارزش افزوده خاصی به ما برسد و یا برخی از تحریم ها حذف شود، بالاترین آورده ی ما رعایت مصالح حقوق کودکان است.
مقاره عابد، مشاور مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک خاطرنشان کرد: ماده ۳۸ پروتکل در سه بند تشریح کرده که در مخاصمات مصلحانه نباید کودکان زیر ۱۵ سال شرکت داده شوند. قطعا استفاده از کودکان زیر ۱۵ سال در منازعات مسلحانه بقا و رشد کودکان را از بین می برد. متأسفانه بیشتر حساسیت ها نسبت به این پروتکل بیهوده و مهمل است.
او افزود: دادگاه کیفری مناقشه کودکان در زیر سن ۱۵ سال را جنایت جنگی محسوب می کند؛ چه در حوزه بین الملل چه در حوزه غیربین الملل؛ بنابراین، این حساسیت کاربرد ندارد، علمی و عقلی نیست و بیشتر جنبه های سیاسی دارد و همچنین بر اساس یکسری استنباط های نادرست است.
صفاری پژوه، وکیل و حقوقدان نیز در این میزگرد حضور داشت و عنوان کرد: حکومت، NGOها، نهادها و سازمان ها و … در بخش کودکان کمترین مناقشه را دارند. فعالیت مرجع بسیار سخت و گسترده است بنابراین من از مرجع ملی حقوق کودکان می خواهم که فعالیت های خود را گسترده کنند. به نظر من مورد و مشکلی نیست که دولتمردان ما بخواهند با این قضیه مخالفت کنند ولی باید روی توجیه آن کار شود.
او افزود: ما در حال حاضر منازعات مسلحانه نداریم اگر هم داشته باشیم پلیس و سپاه داریم و در درجه آخر نیز نیروی انتظامی داریم، بسیج در حال حاضر درجه دار شده و یک بدنه نظامی وابسته به حکومت است در نتیجه یک NGO مستقل نیست که بگوییم چه کند یا چه نکند. این مسأله می طلبد که مراجع و یا اساتید محترم این الحاقیه را برای مجلس جا بیندازند تا ان شاء الله آن را تصویب کنیم.
اشرف گرامی زادگان، مدیر کل امور حقوقی معاونت امور زنان ریاست جمهوری گفت: محتویات این پروتکل چیز عجیبی نیست چون ما در اسلام نیز همین منافع را داریم، ما باید به این پروتکل ملحق شویم چون با قوانین هیچ مغایرتی ندارد و در کشور ما مصلحت کودک اهمیت دارد. آنچه برای هر دو گروه موافق و مخالف باید مدنظر قرار بگیرد منافع ملی و اسلامی است. گروه هایی که نسبت به این پروتکل احساس مغایرت می کنند باید مطالعات بیشتری داشته باشند.
اشرفی، مدیرعامل انجمن حامی حقوق کودک نیز در پایان عنوان کرد: تاکنون هیچ گونه سندی مبنی بر اینکه ایران در به کار گیری اطفال در منازعات مسلحانه مبادرت ورزیده ندیدیم. در حال حاضر ۳۰۰ هزار کودک سرباز در سطح بین المللی به خصوص در کشورهای آفریقایی و آسیای جنوب شرقی وجود دارند که در قالب گروه های شورشی و غیررسمی در امور کاشت مین، دیده بانی، پیام رسانی، سپر انسانی، تهیه آذوقه و مهمات و فعالیت های جنسی مورد سوء استفاده قرار می گیرند.
وی افزود: افغانستان، هند، میانمار و تایلند در آسیا کشورهایی هستند که دارای بیشتر کودک سرباز اند.
مدیرعامل انجمن حامی عنوان کرد: برای ایجاد یک خط کشی تعریف شده باید حساب خودمان را از حساب کسانی که به نام دین و مذهب در حوزه کودکان بهره گیری های سوء انجام می دهند، جدا کنیم.
وی تأکید کرد: پیوستن به این پروتکل الحاقی می تواند مرزهای ما را با کسانی که با نام دین و علیه دین بهره گیری سوء دارند، مشخص و جدا کند و حداقل نگرانی های حقوق بشری در کشور ما را رفع کند.

 
 
Powered by Tetis PORTAL